کتاب نازنین

معرفی کتاب:

کتاب نازنین رمانی کوتاه اما بسیار عمیق و تأثیرگذار از فئودور داستایفسکی نویسنده روس است که در سال 1876 منتشر شده است. داستایفسکی این داستان کوتاه را تحت تاثیر مرگ یک زن خیاط نوشت. او پس از دیدن خبر مرگ این زن در روزنامه، روزها به آن فکر می‌کرد و در نهایت رمان نازنین را به یاد او نوشت.
<< نازنین >> داستان دردناک عشقی را روایت می کند که وقتی فهمیده شد که دیگر فرصتی برای نجاتش نبود. عشقی که نه با نفرت بلکه با غرور و حرف های نگفته از بین رفته است.
راوی مردی گوشه گیر، سرد، مغرور و کنترل گر است که با دختر فقیر شانزده ساله ای ازدواج می کند و فکر می کند این رابطه عشق است اما تبدیل می شود به رابطه ای سرد و پر از حرف های نگفته.
و داستان از جایی شروع می شود که همسر جوان مرد خودکشی کرده و او مدام فکر میکند و خاطراتش را مرور می کند که علت این کار همسرش را بفهمد. اما هر چه داستان پیش می‌رود مشخص می شود که این افکار مرد صرفا برای فهم و درک مرگ او نیست بلکه برای فرار از رو به رو شدن با حقیقتی است که مرد تحمل دیدنش را ندارد….
داستایفسکی در این روایت کوتاه و تکان دهنده حقیقتی درباره ی این روایت می کند که عشق نباید از جنس مالکیت باشد و رابطه ها همیشه با فریاد فرو نمی پاشند بلکه سکوت، غرور و عدم درک متقابل می تواند باعث خراب شدن آن شود. و انسان گاهی حقیقت را زمانی می فهمد که دیگر خیلی دیر شده است.
رمان نازنین کتابی روانشناختی است. در این کتاب خواننده با شخصیت هایی رو به رو است که خودشیفته هستند، حق طلب هستند، کاملا حق به جانب اند و فکر می کنند می‌توانند هرکسی را که میخواهند زیر سلطه خودشان ببرند. تفاوت
عمده ای که این کتاب با بقیه کتاب های داستایفسکی دارد این است که برعکس کتاب های دیگر او، این کتاب مقدمه دارد و شخصیت های آن اسم ندارند. شاید به این دلیل شخصیت ها اسم ندارند که داستایفسکی شخصیت های کتاب را نماد انسان هایی می داند که با این مشکلات رو به رو هستند
با اقتباس از رمان نازنین چند فیلم سینمایی ساخته شده است :
.فیلمی به کارگردانی روبر برسونِ فرانسوی و استانیسلاو باراباش، فیلم‌ساز اهل چک، در سال 1969
.در سال 1939، اصغر نعیمی، کارگردان ایرانی، یک فیلم سینمایی با نام سایه‌های موازی تولید کرد که با اقتباس از این کتاب تهیه شده بود.

از متن پشت کتاب:

نازنین در کنار «شب‌های روشن» ستوده‌ترین و پخته‌ترین رمانک داستایوسکی به شمار می‌رود، شاهکاری که به قول سوزان سونتاگ همچون هر هنر والایی خود را در قامت یک راز جلوه‌گر می‌سازد. راوی غیرقابل اعتمادِ این شاهکار کوچک را با راویان یادداشت‌های زیرزمینی، جنایات و مکافات و ابله مقایسه می‌کنند. راویانی عاصی و سرگشته و در این جا حق به جانب و خودشیفته. داستان از زبان امانت فروشی روایت می‌شود که به یکی از مشتریان همیشگی مغازه‌اش دل می‌بازد و با او ازدواج می‌کند، دخترکی شانزده ساله، جوان و سرشار از شور زندگی. چندی نمی‌گذرد که سرجدایی‌ها آغاز می‌شود و مرد به رابطه عروس جوان با همقطار سابقش مظنون می‌شود….
نازنین به قول خود نویسنده ((داستان شگفتی)) است درباره ی حیطه های تفسیر و تقصیر، نخوت و نجابت، فرافکنی و نفی فردیت دیگری. حکایتی که مرجع تفاسیر روان شناختی و اقتباس های سینمایی فراوان (روبر برسون، سرگنی لوزنیتسا، الکساندر بوریسوف و…) قرار گرفته است.

جمله ای از کتاب:

من استاد حرف زدن در سکوتم! کل زندگی ام در سکوت حرف زده ام و در سکوت تراژدی های زیادی را با خودم زندگی کرده ام.

درباره ی نویسنده:

فئودور میخایلوویچ داستایِفسکی یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان قرن نوزدهم در 11 نوامبر 1821 در مسکو متولد شده است. پدر فئودور پزشک بود و مادرش دختر یک تاجر اهل مسکو بود. پدر او شخصی سخت گیر و مستبد بود که تأثیر زیادی بر شخصیت او گذاشت.
فئودور داستایفسکی در مدرسه نظامی تحصیل کرد و بعد از فارغ التحصیلی به عنوان مهندس نظامی مشغول به کار شد اما داستایفسکی از کودکی به ادبیات و خواندن کتاب علاقه زیادی داشت این حرفه را رها کرد و نویسندگی را شروع کرد. او اولین رمان خود <<بیچارگان >> را در سال 1846 منتشر کرد و خیلی زود باعث موفقیت او شد و داستایفسکی به عنوان یک نویسنده بااستعداد شناخته شد.داستایفسکی در همان سال سه رمان معروف خود یعنی <<همزاد>>، <<آقای پروخارچین>> و <<زنِ صاحبخانه>> را نوشت. اما این موفقیت او همزمان با مشکلات سیاسی او همراه شد. داستایفسکی عضو گروهی با ایده های سوسیالیستی بود، در سال 1849 به اتهام شرکت در فعالیت های سیاسی دستگیر و به اعدام محکوم شد اما در نهایت او به 10 سال زندان و کار اجباری در سیبری محکوم شد. این دوره از زندگی او تأثیر بسیار زیادی بر نوشته هایش گذاشت.بعد از گذراندن تبعیدش کتاب <<یادداشت های زیرزمینی >>، <<یک اتفاق مسخره >> و << خاطرات خانه اموات >>را نوشت. و با نوشتن این کتاب ها دوباره توجه ها به سوی او جلب شد.
در همین سال‌ها او سفرهایی به اروپا داشت و از کشورهایی چون آلمان، ایتالیا، فرانسه، سوئیس، اتریش و انگلیس بازدید کرد. طی این سفرها به قمار اعتیاد پیدا کرد و این باعث شد مشکلات مالی زیادی را تجربه کند.. در این دوره از زندگی داستایِفسکی همسر دومش آنا با مدیریت مالی و کمک در نوشتن آثارش و انتشار آن نقش مهمی در زندگی داستایِفسکی ایفا کرد. داستایفسکی آثار بزرگ خود مثل : ‌<<جنایت و مکافات >>، <<شیاطین >> و <<برادران کارامازوف >> را در همین دوره نوشته است. تجربه‌ی این دوران از زندگی را بعدها به <<رمان قمارباز>> منتقل کرد.
آثار داستایفسکی ویژگی های منحصر به فردی دارد او در کتاب هایش به کاوش عمیق در روان انسان، بررسی تضادهای درونی انسان و همچنین به مسائل اخلاقی، ایمان، آزادی و رنج می پردازد.
داستایفسکی به دلیل داشتن بیماری صرع و مشکلات ریوی در 9 فوریه 1881 در سن 59 سالگی در سن‌پترزبورگ درگذشت.

آثار برجسته ی داستایفسکی:

_یادداشت های زیرزمینی
_جنایت و مکافات
_اَبله
_برادران کارامازوف
_قمارباز
_نازنین
_شب های روشن
_شیاطین
_همزاد
_تسخیرشدگان

درباره ی مترجم:

یلدا بیدختی نژاد مترجم ایرانی ادبیات روسی به فارسی است. او متولد سال 1365 است و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته ی زبان و ادبیات روسی از دانشگاه تهران است. یلدا بیدختی نژاد در اوایل دهه 1390 کار ترجمه را به صورت حرفه ای آغاز کرد.یلدا بیدختی نژاد در آغاز کارش، به ترجمه آثار کلاسیک روسی علاقه داشت اما بعدها به سراغ آثار معاصر و مدرن روس نیز رفت.

برخی از ترجمه های یلدا بیدختی نژاد:

نازنین، قلب ضعیف و بوبوک، داستایفسکی به آنا (فئودور داستایفسکی)

شاه لیر استپ‌ها (ایوان تورگنیف)

ابلیس‌نامه (میخائیل بولگاکف)

ایوان (ولادیمیر باگامولاف)

حسد (یوری آلیشا)

تاراس بولبا (نیکلای گوگول)

عزازیل (باریس آکونین)