کتاب مرگ ایوان ایلیچ

معرفی کتاب:

رمان مرگ ایوان ایلیچ، رمانی نوشته ی لئو تولستوی است که اولین بار در سال 1886 به چاپ رسید. این کتاب داستانی کوتاه، تلخ و تکان دهنده درباره ی ترس از مرگ، دروغ های زندگی روزمره و لحظه ای که انسان مجبور می شود معنای واقعی زیستن را دوباره کشف کند.
داستان درباره ی مردی به اسم ایوان ایلیچ است که قاضی موفق و محترم در جامعه است. چالش اصلی داستان از شروع بیماری لاعلاج ایوان آغاز می شود. کتاب مرحله به مرحله مواجهه ایوان ایلیچ با مرگ و احساسات درونی او را خیلی دقیق روایت می‌کند. او واکنش‌های روانی ناشی از آگاهی از بیماری تا لحظهٔ خاموشی یا مرگ را در پنج مرحله تقسیم می‌کند. این مراحل پنج‌گانه عبارتند از: ۱- عدم پذیرش یا انکار ۲- خشم ۳- معامله ۴- افسردگی ۵- پذیرش.
ایوان در این لحظات به این فکر می کند که << آیا واقعا زندگی کرده ام ؟ اگر اشتباه زندگی کرده باشم چه؟>>
مرگ ایوان ایلیچ فقط درباره ی مرگ نیست؛ درباره ی زندگی واقعی، صداقت با خود، و ارزش لحظه هایی است که اغلب از کنارشان می گذریم.
تولستوی در این داستان کوتاه و عمیق، ما را با یکی از مهم ترین پرسش های زندگی مواجه می کند؛ اینکه<< آیا قبل از اینکه مرگ به سراغت بیاید، واقعا زندگی کرده ای؟>> و <<آیا آنچه امروز برایش تلاش می کنی، همان چیزی است که در پایان عمر برایت معنا خواهد داشت؟

جمله ای از کتاب:

«یعنی چه؟ آیا به‌راستی باید مرد؟» و ندای درونش جواب می‌داد: «بله، حقیقت است و باید مرد.» می‌پرسید: «ولی آخر این‌همه رنج برای چیست؟» و ندا جواب می‌داد: «دلیلی نیست! برای هیچ!» و همین.

درباره ی نویسنده:

لئو نیکلایِویچ تولستوی یکی از بزرگترین رمان نویسان جهان و از فیلسوفان و عارفان روس در 9 سپتامبر 1828 در شهر تولا روسیه متولد شد. او رشته ی زبان های شرقی در کازان انتخاب کرد اما سه سال بعد تصمیم گرفت که در رشته‌ی حقوق تحصیلات خود را ادامه دهد او تصمیم داشت که وکیل شود و زندگی ۳۵۰ کشاورز بیچاره را که درگیر نابسامانی شده بودند نجات دهد.
در واقع این کار بعد از اینکه پدر و مادرش فوت کردند به او محول شد اما او یکسال بعد رشته حقوق را رها کرد و به زادگاه خود بازگشت. چهار سال بعد از این اتفاق تولستوی به ارتش ملحق می شود و در آن زمان نوشتن را شروع می کند و اولین اثر او کتاب کودکی بود که در مجله منتشر شد. در واقعا تولستوی نوشتن را از زمانی که در ارتش بود آغاز کرد. تجریه او از بودن در ارتش و جنگ باعث پربار تر شدن نوشته هایش شد. با شروع جنگ های کریمه در سال 1854 به جبهه ی سواستوپل منتقل شد. او به خاطر ارسال گزارش های واقعی از صحنه های نبرد در کتاب قصه های سواستوپل، نامش به عنوان نویسنده ای چیره دست بر سر زبان ها افتاد.
او پس از چندسال از ارتش کناره گیری می کند و تصمیم می گیرد برای آشنایی با فرهنگ و باور ها و شیوه ی زندگی به کشورهای انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا و سوئیس سفر کند.
در دهه ۱۸۶۰ تولستوی به اوج قدرت نویسندگی رسید. مهم‌ترین آثارش از جمله <<جنگ و صلح‌>> و <<آناکارنینا >>در این دوره نوشته است. لئو تولستوی پس از انتشار آناکارنینا، داستان های کوتاه <<مرگ ایوان ایلیچ >> و <<پدر سرگی>> را نوشت.
سبک تولستوی به چند ویژگی مهم معروف است که باعث شده آثارش هنوز هم بسیار زنده و واقعی به نظر برسند.تولستوی از واقع گرایی بسیار دقیق استفاده می کرد و زندگی انسان ها را با جزئیات واقعی توصیف می کرد. او رفتار، احساسات، افکار و حتی کوچک‌ترین واکنش‌های شخصیت‌ها را دقیق نشان می‌داد. به همین دلیل خواننده احساس می‌کند شخصیت‌ها انسان‌های واقعی هستند. علاوه بر آیت او در آثارش به تحلیل روان‌شناختی عمیق می پرداخت و ذهن و فکر و شخصیت ها را با دقت بررسی می کرد. تولستوی در آثارش به زندگی ساده و روزمره مثل گفت و گوی خانوادگی، مهمانی یا کار در مزرعه اهمیت می داد. علاوه بر این ها در آثارش از تاریخ، آزادی انسان و معنای زندگی نیز نوشته است.
در سال‌های آخر زندگی بین او و خانواده‌اش، به‌خصوص همسرش، اختلاف‌هایی به وجود آمد. دلیل اصلی اختلاف‌ها موضوع ثروت و حق انتشار آثارش بود، چون تولستوی می‌خواست دارایی‌هایش را واگذار کند.

در سال ۱۹۱۰ در ۸۲ سالگی خانه‌اش را ترک کرد تا زندگی ساده‌تری داشته باشد. اما در راه بیمار شد و در ایستگاه قطاری به نام آستاپوو درگذشت.
او را در املاک خانوادگی‌اش در یاسنایا در سال‌های آخر زندگی بین او و خانواده‌اش، به‌خصوص همسرش، اختلاف‌هایی به وجود آمد. دلیل اصلی اختلاف‌ها موضوع ثروت و حق انتشار آثارش بود، چون تولستوی می‌خواست دارایی‌هایش را واگذار کند.
در سال ۱۹۱۰ در ۸۲ سالگی خانه‌اش را ترک کرد تا زندگی ساده‌تری داشته باشد. اما در راه بیمار شد و در ایستگاه قطاری به نام آستاپوو درگذشت.
او را در املاک خانوادگی‌اش در یاسنایا پولیانا دفن کردند.پولیانا دفن کردند.

آثار برجسته ی لئو تولستوی:

_جنگ و صلح
_آناکارنینا
_رستاخیر
_مرگ ایوان ایلیچ
_شیطان
_ارباب و بنده
_کتاب پدر سرگی
_کتاب سعادت زناشویی

درباره ی مترجم:

حمید رضا آتش برآب نویسنده ایرانی، مترجم و پژوهشگر زبان روسی مرداد 1356 در اهواز متولد شد. حمید رضا آتش برآب از کودکی به کتاب و ادبیات علاقه داشت و دوران دبیرستان علاقه به فرهنگ و ادبیات روسی در او شکل گرفت. به علت علاقه به ادبیات روسی تصمیم گرفت برای تحصیل در رشته ی زبان و ادبیات روس به اوکراین برود و در این کشور به زبان اوکراینی نیز تسلط پیدا کرد. او برای ادامه تحصیل در مقطع ارشد و دکترا به روسیه رفت و مدرک دکترای زبان روسی خود را از دانشگاه دولتی لامانُسف مسکو گرفت.(دانشگاه لامانُسف یکی از مهم ترین دانشگاه های دولتی روسیه است)
حمیدرضا آتش برآب زمانی که در اوکراین زندگی می کرد با شاعر و نویسنده بزرگ اوکراینی <<دمیتری کارتی یف>> آشنا شد. کارتی یف شروع به یادگیری زبان فارسی کرد و این دو مشترکا روی ترجمه شعر شاعران کلاسیک و معاصر فارسی به زبان روسی کار کردند و این طور بود که اشعار مولوی، حافظ، سعدی پروین اعتصامی، نیما یوشیج، شاملو و…. به روسی ترجمه شد. ترجمه های آتش برآب و کارتی یف در نشریه های روسی چاپ شد.
نخستین ترجمه مستقل آتش بر آب کتاب ترجمه شده << به سلامتی خانم ها >> از آنتوان چخوف بود. سپس کتاب <<آقایی از سانفرانسیسکو>> اثر ایوان بونین را ترجمه کرد که نامزد دریافت ترجمه سال شد.
بعد از آن آثار مهم نویسندگان روس را نیز ترجمه کرد.

ترجمه های برجسته حمیدرضا آتش برآب:

_مرگ ایوان ایلیچ، آناکارنینا، (تولستوی)
_دختر سروان ، سوارکار مفرغی (پوشکین)
_قمارباز، یاداشت های زیرزمینی، جنایت و مکافات (داستایفسکی)
_به سلامتی خانم ها (چخوف)
_مرشد و مارگاریتا( میخائیل بولگاکُف)