کتاب لبه ی تیغ

معرفی کتاب:

رمان لبه ی تیغ کتابی فلسفی در سال 1944 توسط سامرست موام نوشته شده است. راوی کتاب خود نویسنده است و یکی از شخصیت های کتاب محسوب می‌شود. سامرست این کتاب را از خاطرات یکی از دوستانش روایت کرده است و شخصیت های این کتاب حقیقی هستند فقط اسم آن ها تغییر کرده است.موآم در این کتاب تأثیرات مخرب جنگ را بر روح انسان نشان می دهد. او نشان میدهد چگونه بحران های بزرگ میتوانند انسان را به سوی جستجوی معنا سوق دهند؛جستجویی که نه در ثروت و شهرت بلکه در درون و در تجربه های معنوی باید پی گرفت.
خلاصه داستان :
“اليوت” دوست موام ،است مردی طرفدار هنر”کلاسیک اروپا پایبند به آداب و رسوم اشرافی و مانند بیشتر اشراف زادگان، خواهان جلب توجه و تجمل. ایزابل خواهرزاده ی الیوت است بار عاطفی و عاشقانه ی کتاب بر دوش اوست مباحثات او درباره ی زن و هنر با موام خواندنی است. موام طی رفت و آمدهایش با خانواده الیوت، با لری درل آشنا میشود
لری یک خلبان آمریکایی است که به خاطر حضور در جنگ جهانی اول و کشته شدن دوستش به خاطر نجات جان او و تجربه هایی که در آن جنگ داشته نسبت به شغل، ثروت و مادیات زندگی بی اهمیت می شود و نمی تواند به زندگی عادی خود برگردد. او با پشت کردن به بخت و عشق خود تنها به دنبال پاسخ سوال های خود درباره ی هدف و چیستی زندگی؟، خدا کجاست و چرا شرارت و ظلم را از بین نمی برد؟ و…. است.او برای پیدا کردن پاسخ این سوالات از نامزدش جدا می شود و پیشنهاد هاشغلی اش را رد می‌کند و ترجیح می دهد فقط به اندازه‌ نیازش کار کند، کتاب بخواند، بیشتر یاد بگیرد و پای پیاده جهان را بگردد و با مردم مختلف آشنا شود و….
با اقتباس از این رمان دو فیلم در سال های 1946 و 1984 ساخته شده است.

از متن پشت کتاب:

«لبه‌ تیغ داستان جوان شوریده‌حالی است سرخورده از جنگ جهانی‌اول که پشت به بخت خویش می‌کند و قدم در سلوکی عرفانی می‌گذارد تا پاسخی برای پرسش‌هایش پیدا کند.
سامرست موام، نویسنده‌ی شهیر بریتانیایی، دست خواننده را می‌گیرد و او را به اروپای دهه‌ی سی می‌برد، به خیابان‌های خیس و باران‌خورده‌ی لندن، به کافه‌های شلوغ و مه گرفته از دود پاریس، و در قالب قصه‌ای دلکش و زیبا، حکایت زندگی قهرمانانش را باز‌می‌گوید.
این کتاب بی‌شک یکی از خواندنی‌ترین و جذاب‌ترین آثار ادبیات انگلیسی در قرن بیستم است.»

جمله ای از کتاب:

پرسیدم چطور جهان، که تجلی ذات موجودی کامل است، می‌تواند آن‌قدر تنفرآمیز شود که یگانه هدف عقلانی انسان رهایی از بردگی آن باشد، شری گانشا پاسخ داد لذت‌های جهان گذراست و فقط نامتناهی است که شادی پایدار را خلق می‌کند. اما ابدی‌بودنْ خوب را بهتر و سفید را سفیدتر نمی‌کند. اگر گل سرخ در نیمروز دیگر آن زیبایی سپیده‌دمان را نداشته باشد، معلوم می‌شود زیبایی صبحگاهی او واقعی بوده. هیچ‌چیز در دنیا پایدار نیست و اگر ما انتظاری جز این داشته باشیم، ابلهیم. اما اگر مدت‌زمان کوتاهی که آن را در اختیار داریم خوش نباشیم، ابله‌تریم.

درباره ی نویسنده:

ویلیام سامرست موام داستان نویس و نمایشنامه نویس انگلیسی در 25 ژانویه 1874 در پاریس متولد شد. پدر او در سالی که به دنیا آمد در سفارت انگلستان در پاریس مشغول به کار بود.
سامرست موام یکی از پرکارترین داستان نویسان قرن بیستم بود.
او در دوران کودکی پدر و مادر خود را از دست داد. وی بخاطر زندگی در فرانسه تا 10 سالگی نمی توانست انگلیسی صحبت کند به همین دلیل در مدرسه دچار لکنت زبان شد.
سامرست موام در رشته پزشکی تحصیلات خود را به پایان رساند اما پس از نوشتن رمان << لیزای لمبث>> ترجیح داد که حرفه پزشکی را رها کند و تمام وقت کار نویسندگی را دنبال کند.در سال ۱۹۰۸ شهرت او به حدی رسیده بود که به‌طور همزمان چهار نمایشنامه او در تئاترهای شهر لندن روی صحنه رفت.سامرست موام یکی از پرکارترین و پرفروش ترین نویسندگان انگلیسی است و در کارهایش از نثری روان و ساده استفاده کرده است. سامرست در آثار خود بیشتر از تجربیات خود و یا در واقع از داستان هایی که شنیده و دیده بود استفاده می کرد او درباره ی آثارش نوشته است که:<<خیال و واقعیت در کار من آنقدر درهم‌آمیخته هستند که الان وقتی به عقب نگاه می‌کنم، به سختی می‌توانم یکی را از دیگری تشخیص دهم>> کتاب های وی به زبان های مختلفی ترجمه شده است.موام علاوه بر کار ادبی، یک پزشک آموزش دیده نیز بود و در طول جنگ جهانی اول به عنوان افسر اطلاعاتی برای دولت بریتانیا خدمت کرد. او در سال 1954 نشان لیاقت دریافت کرد و تا زمان مرگش به نویسندگی خود ادامه داد. او در سال 1965 درسن 91 سالگی در پاریس درگذشت.

برخی از کتاب های سامرست موام:

لبه ی تیغ
ماه و شش پشیز
لیزای لمبث
پیرامون اسارت بشری
یادداشت‌های نویسنده
خوشی های زندگی
جادوگر
حاصل عمرمقام رسمی