کتاب داستان هفت نفری که به دار آویخته شدند

درباره کتاب:

داستان «هفت نفری که به دار آویخته شدند» رمانی نوشته لئونید آندریف نویسنده روسی است که در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. اعتقاد بر این است که این کتاب بر قاتلان آرشیدوک فرانتس فردیناند در سال 191 تأثیر گذاشته است. این رمان به دادگاه‌ها و زندان‌ها می‌رود تا سرنوشت هفت نفر را دنبال کند که حکم اعدام دریافت کرده‌اند: پنج قاتل شکست خورده، یک مزرعه‌دار استونیایی که کارفرمایش را به قتل رساند و یک دزد خشن. این افراد محکوم در انتظار اعدام با دار زدن خود هستند. در زندان هر یک از زندانیان به شیوه خود با سرنوشت خود برخورد می کند.

درباره نویسنده:

لئونید نیکلایویچ آندریف (۲۱ اوت ۱۸۷۱–۱۲ سپتامبر ۱۹۱۹) یک نمایشنامه‌نویس و نویسندهٔ رمان و داستان کوتاه اهل روسیه است که او را به عنوان پدر اکسپرسیونیسم ادبیات روسی می‌شناسند. او یکی از با استعدادترین و پرکار نمایندگان عصر نقره‌ای بود. سبک ادبی آندریف ترکیبی از عناصر مکاتب ادبی رئالیسم، طبیعت‌گرایی و نمادگرایی روسی است.

آندریف، از یک سو در بحبوحه بحران‌های اجتماعی و انقلاب‌های روسیه حضور داشت و از سوی دیگر در مسیر ایده‌ها و جریانات اجتماعی و ادبی مختلف قرار گرفته بود. او در دوره‌های مختلف زندگی اش با عقاید و افکار و تمایلات زیادی دست و پنجه نرم کرد. او تلنگری به همه مکتب‌های ادبی نوین زد و در راهی طولانی از رئالیسم به سمبولیسم، با در هم آمیختن این دو مکتب، طراوت و ظرافت خاصی به آثارش بخشید. او همواره به دنبال یافتن پاسخی برای پرسش‌های بی شمارش در زندگی از جمله سرنوشت، عشق، امید، زندگی، مرگ و غیره بود.