زیر چتری از خیال “محسن آگاهی”

یکی از سروده‌های محسن آگاهی را در کتاب زیر چتری از خیال می‌خوانیم:

آواز تنهایی

جوابی نامشخص در تلاقی دو باور شد

زمانی که سکوت، آواز تنهایی دفتر شد

سزاوار مصیبت گشته‌­ام؟ آری همین طور است

که رسم نارفیقی مایه­‌ی اندوه و کیفر شد

خوشا شبنم که در آغوش گل آرام می­گیرد

نه آن اشکی که در زندان چشمانی مکدر شد

قوی­‌تر می­‌شود روحی که در آشفتگی گُل کرد

که گِل بر کشتی در گِل‌ نشسته حکم لنگر شد

به زیر چتر تو جایی برای شانه­‌هایم نیست

و عشق از لرزش این شانه­‌های خیس پرپر شد